Stona planina
destinacije

Stona planina

Stona planina je uzvišenje ravnog vrha koje se nalazi u Južnoafričkoj Republici. Nalazi se nedaleko od Kejptauna, na čijoj se zastavi i nalazi, i ima odličan pogled na njega. Važna je turistička odrednica i mnogi posetioci koriste žičaru ili pešače do njenog vrha. Stona planina je jedan od Sedam svetskih čuda prirode i deo je nacionalnog parka.

Glavna odlika Stone planine je ravan plato približne dužine 3 km, sa impresivnim liticama na ivicama. Plato, kojeg okružuju Đavolji Vrh sa istočne i Lavlja Glava sa zapada, čini sjajnu 'pozadinu' za Kejptaun. Najviši vrh na Stonoj planini je blizu istočnog kraja platoa i obeležen je od strane Tomasa Maklira 1865. godine za potrebe trigonometrijskog merenja. Nalazi se na visini od 1.086 metara iznad nivoa mora. Plato na vrhu Stone planine je često prekriven oblacima, koji se formiraju kada je jugoistočni vetar usmeren uz padine planine u hladniji vazduh, gde se vlaga kondenzuje i napravi takozvani 'stolnjak' od oblaka. Legenda prepisuje ovaj fenomen takmičenju u pušenju lule između Đavola i lokalnog pirata po imenu Van Hunks. Kada se taj 'stolnjak' vidi simbolizuje takmičenje.

Stona planina

 

STONA PLANINA

Stona planina je uzvišenje ravnog vrha u Južnoafričkoj Republici i ima odličan pogled na Kejptaun

Stona planina

 

MACLEAR'S BEACON

Najviši vrh na Stonoj planini je blizu istočnog kraja platoa i obeležen je od strane Tomasa Maklira 1865. godine

Fenomen stolnjak

 

FENOMEN 'STOLNJAK'

Kada je jugoistočni vetar usmeren uz padine planine u hladniji vazduh, gde se vlaga kondenzuje i napravi 'stolnjak'

ISTORIJAT

Postoje jasni dokazi o praistorijskom naseljavanju ove oblasti. Pre oko 2.000 godina, Hotentoi (etnička grupa srodna Bušmanima) su migrirali ka poluostrvu Kejp sa severa, vodeći sa sobom svoja stada krava i ovaca. Pleme Hotentoi su bili dominatni na ovim prostorima kada su Evropljani prvi put doplovili do Stonog zaliva. Prvi Evropljanin koji se popeo na tu planinu je bio Antonio de Saldanja 1503. godine i nazvao ju je Toboa do Cabo. Još uvek se mogu videti tragovi krsta koji je portugalac urezao u stenu Lavlje Glave.

Planina je postala deo novog nacionalnog parka na poluostrvu Kejp 1990-ih, a park je preimenovan u Nacionalni park Stone planine 1998. godine. U novembru 2011. godine, Stona planina je imenovana jednom od novih sedam prirodnih čuda po pristiglim glasovima.

Biljni i životinjski svet

Stona planina je neobično bogata biljnim i životinjskim svetom. Njena vegetacija se sastoji uglavnom od nekoliko različitih vrsta jedinstvenog Kejp Finbosa. Glavna vrsta vegetacije je ugroženi Peščani Finbos. Zaštićene regije imaju oko 2.200 vrsta biljaka. Disa uniflora je relativno čest u vlažnim delovima (vodopadi, potoci i slivovi) na Stonoj planini. Ali ga nema gotovo nigde drugde na poluostrvu. Disa uniflora je veoma lepa orhideja koja cveta od januara do marta.

Ostaci šuma postoje u vlažnijim klisurama. Ipak, većinanjih je posečeno od strane ranih Evropljana kao gorivo za peći. Ne zna se tačna veličina originalne šume, ali se veruje da je najveći deo bio uz istočne padine Đavoljeg vrha i Stone planine. Ranih 90-ih planirana je sadnja komercijalnih borova na ovim padinama, od planine Konstantiaberg sve do Đavoljeg vrha, pa čak i na vrhovima planina, ali su one u velikoj meri raščišćene da bi omogućili finbosu da cveta u regijama gde šume nisu preživele ili postojale.

Daman, ili kamenjar, je najpoznatija životinja na planini. Između 2000. i 2004. godine njihov broj je naglo opao iz nepoznatih razloga. Smanjenje broja damana verovatno je prouzrokovalo i opadanje broja crnog orla. Od 2004. godine, kada se nastavilo praćenje, do 2012. godine postojao je samo jedan par sa gnezdom na liticama ipod vrha Nordhouk, a od tada samo jedan. Stona planina je takođe dom mungosima, boljikavim prasićima, zmijama, gušterima, kornjačama i retkim endemskim vrstama vodozemaca koji se mogu naći samo na Stonoj planini, kao što je Heleophryne rosei.

Poslednji lav je viđen oko 1802. godine. Leopardi su postojali do 1920-ih, ali su sada lokalno istrebljeni. Dve manje noćne vrste mesoždera, Karakal i Afrička divlja mačka, nekada su bili česti na planini. Karakal se i dalje ponekad primeti, ali se o Afričkoj divljoj mački ništa ne zna. Do kasnih 1990-ih babuni su živeli na svim planinama poluostrva, ali su od tada napustili Stonu planinu.

Himalajski tar, potomak tarova koji su pobegli iz zoološkog vrta 1936. godine bili su česti na manje pristupačnim i višim delovima planine. Kao egzotična vrsta, bili su gotovo iskorenjeni kada je pokrenut program od strane nacionalnog parka da vrati Antilopu kamenjarku. Do skora je tu bio i mali broj jelena poreklom iz Evrope i jugoistočne Azije.

Damani

 

DAMANI

Daman, ili kamenjar, je najpoznatija životinja na planini. Između 2000. i 2004. godine njihov broj je naglo opao

Disa uniflora cvet

 

DISA UNIFLORA CVET

Disa uniflora je relativno čest u vlažnim delovima (vodopadi, potoci i slivovi) na Stonoj planini

Karakal

 

KARAKAL

Dve manje noćne vrste mesoždera, Karakal i Afrička divlja mačka, nekada su bili česti na planini

Đavolji vrh

Đavolji vrh je deo planina u Kejptaunu, Južnoj Africi. Ova planina je bila poznata pod nazivima Vindberg ili Čarlsova planina. Izraz Đavolji vrh je prevod iz 19. veka od holandskog naziva Duiwels Kop, a navodno dolazi od narodne priče o holanđaninu po imenu Jan van Hunks koji je živeo u podnožju planine 1700-ih. Žena ga je naterala da napusti kuću kada god puši lulu, i jednog dana kada je zapalio lulu na padinama planine sreo je stranca koji je takođe pušio lulu. Obojica su se hvalila koliko puše i ubrzo su se našli u takmičenju. Ispostavilo se da je stranac Đavo i Van Hunks je na kraju pobedio u takmičenju, ali ne pre nego što je dim koji su napravili prekrio planinu, paveći oblak 'stolnjak'.

Ipak, mnogo uverljiviji odgovor je da je četrdeset godina pre nego što je Vasko da Gama obišao Rt 1497. godine, kartograf Fra Mauro napravio je mapu sveta za kralja Alfonsa V od Portugalije. Na mapi, koja je postala definitivan pregled sveta za rane portugalske istraživače, nazvao je najjužniji deo Afrike Cabo di Diap, tj. Đavolji rt. Veoma je moguće da je asocijacija sa Đavolom jednostavno zbog izgleda koji je formirao Rt sa planinama koji ga okružuju.

... i još ponešto o Stonoj planini

Često je pokrivena oblakom koji je poznat kao 'stolnjak'.

Žičara na Stonoj planini je otvorena 1929. godine. Danas jedna kabina može da prenese 65 ljudi odjednom na vrh.

Stona planina je stara oko 600 miliona godina. Od nje su 'mlađi' Andi, Alpi i Himalaji.

Stona planina je jedina zemljana struktura po kojoj ne sazvežđe dobilo ime. 1754. godine francuski astronom nazvao je južno sazvežđe Mensa, u originalu Mons Mensae što je latinski za 'Stona planina'.

Na zastavi Kejptauna nalazi se ova planina.

Originalan naziv ove planine je Howrikwaggo, što u prevodu znači 'planina mora'.