San Karlos de Baroliče letovalište
destinacije

San Karlos de Bariloče

Bariloče, pod kojim imenom se uglavnom poznat, je letovalište u Argentini, u provinciji Rio Negro, smešten u podnožje Anda, na južnoj obali jezera Nauel Uapi (Nahuel Huapi). Nalazi se unutar Nauel Huapi nacionalnog parka. Nakon razvoja obimnih radova na arhitekture alpskog stila, grad je izrastao tokom 1930-ih i 1940-ih godina kao veliki turistički centar sa skijaškim, treking i planinarskim mogućnostima. Pored toga, ima veliki broj restorana, kafića i prodavnica čokolade. Grad ima populaciju od 108.205 stanovnika prema istraživanjima iz 2010. godine. Naziv Bariloče dolazi iz Mapudungun jezika i reči 'Vuriloche', što znači 'ljudi iza planine'. Narod Poja koristili su Vuriloče prolaz da pređu Ande, i držali ga u tajnosti od španskih sveštenika dugo vremena.

Bariloče

 

BARILOČE

Poseduje skijaške, treking i planinarske pogodnosti, kao i veliki broj restorana i kafića

Bariloče Argentina

 

BARILOČE

San Karlos de Bariloče je izrastao tokom 1930-ih i 1940-ih godina kao veliki turistički centar

Bariloče

 

BARILOČE

Bariloče je grad u provinciji Rio Negro u Argentini, smešten u podnožje Anda, na obali jezera Nauel Uapi

ISTORIJA

Jezero Nauel Huapi je bilo poznato Špancima od vremena osvajanja Čilea. U leto 1552-1553. godine, guverner Čilea Pedro de Valdivia poslao je Franciska de Viljagra da istraži oblast istočno od Anda na opsegu grada Valdivia. Francisko de Viljagra je prešao Ande kroz prolaz Mamuil Malal i nastavio južno dok nije stigao do reke Limaj, u blizini jezera Nauel Huapi. Još jedna grupa Španaca koja je posetila ovu oblast jezera bila je gupa sveštenika Dijega de Rosalesa. Njega je poslao guverner Čilea Anronio de Akunja, koji je bio zabrinut zbog nezadovoljstva starosedelaca Puelče i Poja naroda, nakon ekspedicije lovaca na robove 1649. godine. Dijego de Rosales je započeo svoj put kod ruševina Viljarike u Čileu, prešao Ande i putovao južno uz istočnu ivicu Anda i stigao do jezera 1650. godine.

Oblast je imala jače veze sa Čileom nego sa udaljenim gradom Buenos Ajresom tokom najvećeg dela 19. veka, ali su istraživanja Franciska Morene i argentinske kampanje 'Osvajanja Pustinje' uspostavila prava argentisnke vlade. Graničnim mirom 1881. godine između Čilea i Argentine, jezero Nauel Huapi je pripao Argentini. Moderno naselje Bariloče razvilo se of radnje koju je osnovao Karlos Vajderhold, nemački imigrant. Mala naseobina se razvila oko radnje i mesto gde se nekada nalazila sada je centar grada. Do 1895. godine tu su uglavnom živeli imigranti sa nemačkog govornog područja, Lokalna legenda kaže da je naziv došao od pisma pogrešno adresiranog na Vajdenholda kao San Karlos umesto Don Karlos. 1930-ih centar grada je redizajniran da ima izgled tradicionalnog evropskog alpskog grada (bio je nazvan 'Mala Švajcarska'). 1909. gdoine bilo je 1.250 žitelja.

Između 1935. i 1940. godine, Argentinska direkcija za Nacionalne parkove izvršila je više urbanih radova, dajući grad upečatljiv arhitektonski stil. Bariloče je prerastao u turistički centar. Porast turizma se desio tokom 1930-ih, kada je broj turista u hotelu porastao sa 1.550 na 4.000. Tadašnji američki predsednik Dvajt Ajzenhauer posetio je Bariloče kao gost predsednika Artura Fondisija 1960. godine. Postojala je i priča da je Adolf Hitler sa Evom Braun živeo u okolini Bariločea dosta godina nakon Drugog svetskog rata.

... i još ponešto o Bariločeu